What a ride! (in Dutch ;))

Ruim 30 jaar werk ik in de IT. De laatste 23 jaar ben ik daarin “customer facing” geweest. Begonnen als Service Engineer bij Simac Services, gericht op (de toen nog nieuwe technologie van) Windows NT (4.0!). Een geweldige tijd, waarin ik zeer veel heb geleerd en waar ik voor het eerst te maken kreeg met het omgaan met klanten. Ik vond vooral de techniek erg leuk.

Simac

Onderdeel van mijn werk was ook het voeren van “Service bezoeken” en in zo’n bezoek was het naast het opschonen van de apparatuur (letterlijk, dus met de stofzuiger het uitzuigen van de server), belangrijk om met de klant te praten over hoe het ging (op IT gebied) en waar ze mee bezig waren.

Ik vond dat het minst leuke onderdeel van het werk. Vaak was ik in 2 minuten klaar met het gesprek, om maar zo snel mogelijk weer met de techniek bezig te zijn. Een beetje de klassieke IT-er, zoals die in series wordt afgebeeld 😊.

Op een gegeven moment was er een vraag voor een specialist op het gebied van de terminal emulator “Reflection”, vanuit een andere discipline van Simac (Telematica). De jongens en meisjes van Simac Telematica deden “projecten” en aangezien de expertise op het gebied van terminal emulatoren toch vooral aanwezig was bij Simac Services, werd mij gevraagd of ik wilde assisteren. Dat wilde ik best. Ik kwam terecht in Leeuwarden, bij een “lokale” bank en mocht daar met de collega’s van dat andere Simac meedraaien in een project. Het ging om de implementatie van Windows NT 4.0, zowel aan de server-kant als aan de client-kant (we spreken 1997 😉).

Wederom een zeer leerzame ervaring en dat smaakte naar meer. Projecten waren veel leuker dan elke dag naar verschillende klanten om problemen op te lossen (hoewel ik af en toe nog met enige weemoed terugdenk aan die tijd).

Toen het project klaar was, gingen de mannen van Simac Telematica naar het volgende project (een andere bank, dit keer in den Bosch) en ik ging terug naar de activiteiten die bij een Service Engineer hoorden. Maar ik hield contact!

Toen bij die bank in den Bosch de eerste uitrol en migratie werd uitgevoerd, bleek dat er wat openstaande punten waren, waar oplossingen voor moesten worden gevonden. Gezien mijn contacten bij Telematica, werd ik gevraagd om daar een paar weken in te assisteren. Dat wilde ik wel. Nadat de punten waren geadresseerd was het tijd voor de installatie van de servers (60 stuks) en dat was nog voordat er allerlei prachtige automatiseringsoplossingen bestonden voor dat soort activiteiten. Eigenlijk rolde ik van de ene activiteit in de andere activiteit en voor ik het wist hadden we 10 installatieposities (plekken met stroom, toetsenbord, muis en netwerkaansluitingen) en op elk van deze posities stond een stapel van drie Compaq Proliant 2500 servers, vers uit de doos, klaar om geïnstalleerd te worden.Proliant

Nadat deze servers allemaal waren voorzien van de benodigde software (Windows NT 4.0 SP2 (als ik het  me goed herinner), Lotus Notes, Backup Agent (Tivoli als ik me niet vergis) en nog wat andere software), werden de servers ingepakt, klaar om te verschepen naar één van de ruim 50 bank-locaties óf het hoofdkantoor.

Wederom een zeer leerzame fase, waarin ik veel dank verschuldigd ben aan de toenmalige projectleider en projectmanager, die me beiden regelmatig (na werktijd) uitleg gaven over hoe dat nou werkt in een project. Niet zo zeer de techniek, maar wel de politiek.

Na de installatie van al die servers én het meehelpen met het oplossen van de problemen die waren veroorzaakt tijdens de eerste uitrol, werd mij gevraagd of ik niet een rol wilde hebben in de uitrol van die spullenboel op de kantoorlocaties van de bank.

windows_nt_boot

Samen met mijn collega-technicus (met dezelfde voornaam), verdeelden we de boedel, allebei ongeveer de helft van de kleinere locaties en de grote locaties deden we gezamenlijk. Een geweldige tijd, waarin we week-in-week-uit bank-locaties migreerden van Digital Ultrix naar Windows NT.

Na ruim 9 maanden (ja, zolang duurden die projecten toen) waren we klaar. Maar in deze tussenliggende periode had ik voor mezelf wel uitgemaakt dat ik dat projectenwerk een stuk leuker vond dan Service Engineer te zijn (met alle respect en waardering voor de Service Engineers). Ik had dan ook gevraagd of ik de overstap mocht maken van Simac Services naar Simac Telematica, en dat mocht! Ik werd (dankzij een bevriende sales collega van Telematica) betrokken bij een project waarin een verzekeraar in het midden van het land moest migreren van een Novell NDS omgeving naar Windows NT 4.0. Simac was daar helemaal geen partij, maar we wisten ons aan tafel te praten. We kregen een opdracht mee (hoe kunnen we met DMI werkplekken uitrollen en beheren) en dat gingen we voorbereiden. Op technisch vlak deed ik dat samen met een van de presales collega’s en ik was in de volle verwachting dat ik tijdens de meeting vooral tafel-vulling zou zijn.

Toen echter de vragen kwamen, bleek dat ik toch vooral aan het woord was en ik moet zeggen, dat ging me best aardig af, voor een eerste keer. De eerste keer dat ik echt betrokken was in een presales activiteit bij de klant op locatie! We kregen de opdracht en ik ging aan de slag, focus op de desktop!

De praktijk was echter anders. De Compaq consultant die betrokken was bij het project had wat meer affiniteit met de desktop en ik vond juist die server kant leuker, dus eigenlijk wisselden we van rol. Het wordt een beetje eentonig, maar ook dit was een zeer leerzaam en vooral erg leuk project, waar ik nog vaak met veel genoegen aan terug denk (en waar ik nog regelmatig contact heb met mensen uit dat project). Ik heb zelfs nog een van de posters die we gebruikten om de interne organisatie op de hoogte te brengen van wat we met het project gingen doen.axa

Eigenlijk rolden we (de Compaq collega en ikzelf) van het ene project in het andere, want in de periode dat wij de organisatie hadden gemigreerd naar Windows NT, waren ze gefuseerd (globaal) met een andere verzekeraar en was het zaak om de omgevingen te consolideren.

Uiteindelijk, na ruim 2 jaar, nam ik met een hoop extra bagage (zowel technisch als projectinhoudelijk) afscheid van deze verzekeraar. Ik was echter in die tussentijd overgestapt van Simac Telematica naar Compaq (maar vond het belangrijk om het project af te maken).Compaq

Bij Compaq kreeg ik vaker een presales gerelateerde rol. Ik mocht me bezig houden met solution development (“migration tooling” en “consolidation tooling” waren mijn vakgebieden) en ik maakte content, onder andere rond AOG (later (2005) overgenomen door VMware en verworden tot VMware Capacity Planner).

Ik leerde veel over het ontwikkelen van een oplossing, vooral ook wat je niet moet doen. Je moet niet achterover hangen en denken dat de content voor zichzelf spreekt en dat mensen het wel komen halen… Dat leerde ik vooral achteraf, toen bleek dat de gemaakte content nauwelijks werd bekeken of gebruikt.

In diezelfde periode was er de opkomst van virtualisatie. Een relatief nieuw bedrijf had een nieuwe oplossing toegevoegd aan de markt en eigenlijk veranderde dat de IT-wereld totaal. Virtualisatie was interessant, maar in eerste instantie vooral nog bedacht voor het uitvoeren van PoC’s of het spelen/demonstreren van andere producten, zonder dat je daarvoor grote bergen hardware nodig had.

Ik vond het echter zeer interessant, en besloot om binnen HP (gefuseerd met Compaq) mezelf te richten op virtualisatie als technologie. Rond 2005 volgde ik mijn eerste training over ESX: 2.5.1 en Virtual Center 1.5 (als ik me niet vergis). Daarvoor moest ik wel naar Lyon, omdat er in Europa nog niet zo heel veel gecertificeerde trainers waren en HP collega’s uit meerdere landen werden getraind. Ik zat (alleen) in een troosteloos hotel, maar de training was toch erg interessant.ESX 2.5

Toch was mijn gevoel achteraf, leuke technologie, interessant product, maar nog niet klaar voor de enterprise. Teveel gepruts in config-filetjes…

Dat veranderde bij versie 3.0. Ineens was het product wél geschikt om échte workloads op te draaien en ik was verkocht. In diezelfde periode besloot ik over te stappen van HP naar een klein consultancy bedrijfje genaamd Platani.

Bij HP werd de focus gelegd op grote klanten en werd de rol die mensen vervulden steeds meer afgebakend. Waar ik het altijd leuk vond om al in de presales fase betrokken te zijn, vervolgens een ontwerp te maken en daarna de uitvoering voor mijn rekening te nemen, werd dat bij HP (ook omdat de klanten steeds groter werden) steeds moeilijker. De overstap naar Platani zorgde ervoor dat ik weer van begin tot eind mee kon werken in de projecten. Mee met de sales mannen, om opdrachten te scoren en die vervolgens succesvol uit te voeren.Platani

Bij Platani kreeg ik steeds meer te maken met VMware producten en heb ik veel projecten mogen doen. Wederom een zeer leerzame periode en erg prettige collega’s en klanten.

Ik vond het vooral erg leuk om in een klein comité een verhaal te vertellen. De groep moest niet te groot zijn, zodat het mogelijk was om veel interactie te hebben en te reageren op vragen. Spreken voor een groter publiek trok me absoluut niet en toen een collega vroeg of ik niet samen met hem een verhaal wilde vertellen op de VMUG, heb ik dan ook bedankt. “Dat ligt me niet zo” was mijn vriendelijk, doch besliste antwoord.

Ik bezocht ook regelmatig community-sessies en mocht naar VMworld om kennis te vergroten. Tijdens een van die sessies (als ik me niet vergis rond 2013 bij KPN/Getronics in Zoetermeer) werd er gesproken over een aantal nieuwe producten. Zo kwam vCAC langs (het huidige vRA) en ook een product genaamd NSX. Dat vond ik interessant. Een product op de scheidslijn van twee vakgebieden die me altijd enorm hebben aangetrokken, namelijk virtualisatie en networking. Ik verdiepte me hier wat verder in en kwam (helaas) tot de conclusie dat je voor NSX toch wel een bepaalde schaalgrootte nodig hebt, als organisatie, wil dat een beetje zinvol zijn om te implementeren.NSX

Bij de volgende VMworld (2014) besloot ik echter wel een aantal sessies te volgen op het gebied van NSX en ik werd er steeds enthousiaster over. Ook werd nu duidelijk dat er meer in zat dan alleen maar het virtualiseren en daarmee automatiseren van routing en switching, maar ook microsegmentatie kreeg een steeds prominentere plaats in de verhalen rond NSX. En dát is iets wat ook voor kleinere organisaties interessant is!

In 2015 besloot ik, na ruim 8 geweldige jaren, afscheid te nemen van Platani en op zoek te gaan naar een partij waar ik meer met NSX kon gaan doen. Een partij die zijn sporen had verdiend op het gebied van VMware producten en waar ik verder kon ontwikkelen. Ik besloot contact op te nemen met PQR, een partij die ik al jaren volgde en die ik ook al jaren beschouwde als zeer belangrijke speler in de markt van de VMware producten. Ik kwam aan tafel om te praten over een mogelijke overgang. De klik was er meteen. De manier waarop PQR de zaken aanpakte sprak me enorm aan. Niet enkel gericht op verkoop van producten en diensten, maar het willen bieden van meerwaarde en de bereidheid om te investeren in kennis en ontwikkeling.pqr-oud

We besloten om een tweede gesprek aan te gaan, meer over de inhoud, en ik gaf aan dat ik dat nieuwe product “NSX” wel erg interessant vond. Uiteindelijk stapte ik in november 2015 over naar PQR en vanaf dag één kreeg ik daar alle vrijheid om bezig te gaan met het ontwikkelen van de propositie rond NSX. Er was zelfs een Solution Development project gestart om de oplossing naar de markt te kunnen brengen en ik mocht meteen aanschuiven.

Door de partner-status van PQR kwam ik ook steeds meer in contact met mensen van VMware en de community. PQR en VMware gaven me alle mogelijke ondersteuning om de VMware propositie, vooral de “onderlaag” verder te ontwikkelen én te vermarkten. Vmware_logoEn omdat ik had geleerd uit het verleden, was het niet enkel meer het maken van content en achterover hangen om te zien hoe dat succesvol werd, maar bleef ik continue hameren op die oplossing, zowel intern als extern. Ik mocht veelvuldig bij klanten “het verhaal” doen en waar in het begin de klanten moesten worden overtuigd om het verhaal aan te horen, kwamen ze na verloop van tijd met de vraag of ik niet een keer langs kon komen. Ongeacht hoe we aan tafel kwamen was bij bijna alle klanten, na afloop, het gevoel “daar moeten we wat mee!”. Het mooiste voorbeeld daarvan was op VMworld 2016. Vanuit PQR nemen we naar VMworld graag een aantal klanten mee en zo kwam ik in een taxi te zitten (voorin) met drie klanten op de achterbank. In de 8 minuten durende taxi-rit heb ik continu omgedraaid gezeten om de mensen te interesseren voor NSX en uiteindelijk is (op dit moment) bij twee van die klanten NSX geïmplementeerd en is de derde klant bezig met een traject waarin NSX een rol heeft.

In mijn tijd bij PQR heb ik ook het PQR SDDC Experience Center opgezet, waar klanten kunnen ervaren en zien hoe de verschillende SDDC producten van VMware functioneren en interacteren. Regelmatig laten we daarin zien hoe eenvoudig het is om een vSAN Stretched cluster te bouwen of hoe netwerk virtualisatie nou precies werkt. Dat kan on-site bij PQR maar, gezien alle remote functionaliteit die tegenwoordig beschikbaar is, ook op locatie bij de klant (of als demo-omgeving voor een VMUG-sessie 😉).

Het leidde er uiteindelijk ook toe dat ik, samen met een zeer gewaardeerde (inmiddels ex-) collega regelmatig op community evens “acte de presence” mocht geven om een verhaal te vertellen over NSX en vRA. Zo kwam ik uiteindelijk tóch terecht op zowel de Nederlandse als Belgische VMUG, waar de reacties erg positief waren. Spreken voor een zaal van 200 man was ineens geen enkel probleem meer. Sterker nog, ik vond het geweldig om te doen.

Ook mocht ik helpen in de organisatie (als community member) van de eerste “jaarlijkse” vNSTechCon. Een groot succes (als ik de reviews bekijk).cropped-vnstechcon-4

In de (ruim) drie jaar dat ik inmiddels bij PQR werk, heb ik drie keer de eer gehad om genomineerd te zijn voor de “Partner Personality of the Year” award. Twee keer als individu en vorig jaar, als team PQR, samen met Viktor van den Berg. De competitie in deze categorie is altijd erg sterk, ook dit jaar was het speelveld erg sterk bezet. Ik ben dan ook erg blij, trots en zeer vereerd dat ik gisteren (op Valentijnsdag) deze award heb mogen ontvangen.

da0c1be3-28cd-48ce-b1db-069560ea6a55

Ik kan wel zeggen dat ik in de afgelopen (afgerond) 25 jaar een reis heb doorgemaakt waarbij ik (niet digitaal 😉) getransformeerd ben. Was ik ooit een wat timide en introverte service engineer, die de techniek veel leuker vond dan de contacten met de klant. Inmiddels vind ik ook dat contact leuk (maar de techniek ook nog steeds!). Het werken vanuit enthousiasme is aanstekelijk en het enthousiasmeren van anderen is verslavend.

20190215_123051

Ik wil dan ook al mijn werkgevers, klanten en partners bedanken voor de reis die ik heb mogen beleven in de afgelopen jaren en daarbij ook de vele collega’s en externe contacten die me geholpen hebben om te komen waar ik nu ben.

Het was een geweldige reis en  deze is, wat mij betreft, nog verre van voorbij. Ik ben in ieder geval nog lang niet klaar om met een pijp op de veranda te zitten en te mijmeren over het verleden…

 

 

One thought on “What a ride! (in Dutch ;))

  1. Bernard February 24, 2019 / 5:38 pm

    Mooi verhaal Ronald. Ik had je via de twitter al even van harte gewenst; nu doe ik het nog een keer!
    Er zit nog veel moois uit de VMW koker te komen, genoeg om onze uitdagingen naar de toekomst uit te halen!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s